نشان‌دهندهء نسخه است و نشان مىدهد كه قبلا با نسخهء ديگرى مطابقت داده شده است و علامت ( احمد ) در حاشيهء چاپ آتش نشان‌دهندهء همان خ در پاورقى نسخهء خطى آماسيه است . عبارات صفحهء آخر : تمّ الكتاب و اليه المرجع و مآب به حمد اللّه و منّه . . . على يدى العبد الضعيف المحتاج الى رحمة الملك اللطيف على بن شيرزاد بن ابى عبد الله الجاستى و اتفق الفراغ من تنميقه فى سلخ صفر سنه خمسين و ستمايه هجريه . ساير نسخه‌هاى خطى و چاپى سندبادنامه 1 - نسخهء خطى موزهء بريتانيا ، شمارهء 255 ، داراى 132 برگ ، به تاريخ رمضان 1031 ه . ، خط نستعليق ، در حيدرآباد استنساخ شده است . 2 - نسخهء خطى دانشكدهء ادبيات دانشگاه تهران ، شمارهء 134 د ، داراى 128 برگ 15 سطرى ، به تاريخ 1032 ه . ، خط نستعليق و كاغذ سپاهانى و جلد تيماج سرخ ضربى مقوايى ، متعلق به حاجى محمد نخجوانى با مهر به تاريخ 1342 تبريز . با اينكه نسخه كامل است و مزين و آب‌طلاكارىشده ، لكن سهل‌انگارى كاتب آن كاملا مشخص است . براى مثال در بسيارى از صفحات جاى عناوين را ننوشته تا بعدا با رنگ قرمز بنويسد كه فراموش كرده و خالى مانده است . عبارت صفحهء آخر : تمام شد كتاب سندباد تاريخ دهم ماه جميد الثانى سنه 1032 3 - نسخهء خطى لنين‌گراد ، آكادمى علوم ، شمارهء 352 ، به تاريخ 1037 ه . 4 - نسخهء خطى سازمان لغتنامهء دهخدا ، شماره 268 ، نسخ سدهء 12 - 11 ، گزيده جعفر فرزند محمد فرزند حسن حسينى . 5 - نسخهء خطى سامره ، ميرزا محمد تهرانى ، تاريخ ياد نشده ، منتقل شده به بغداد . 6 - نسخهء چاپى قويم ، سندبادنامه ، كتابفروشى ابن سينا و خاور ، تهران 1333 ش . ، اين نسخه بر اساس چاپ آتش است به استثناى چند مورد اندك كه تفاوت دارد . مصحّح در صفحهء 162 كتاب نوشته است كه بيشتر داستانهاى سندباد در جنگى به‌دست آمد و در تصحيح كتاب از صفحهء 33 از آن استفاده شد ، لكن نه از آن جنگ و نه هيچ نسخهء ديگر